Την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες, το θέμα του προσώπου στο οποίο θα βρούμε τον επόμενο πρωθυπουργό, δεν έχει κλείσει. Η ονοματολογία δίνει και παίρνει, με επικρατέστερο όνομα να προβάλεται αυτό του κ. Λουκά Παπαδήμου. Μέσα σ’ όλα, απειλές που πότε αναφέρονται σε αναζήτηση διαδικασίας αποχώρησης μιας χώρας από το Ευρώ και πότε σε αυστηρές προειδοποιήσεις προς πάσα κατεύθυνση, όπως η τελευταία της κ. Μέρκελ, για ανάγκη 10ετούς Ευρωπαϊκής λιτότητας.

Πρόκειται για την πλήρη αποδόμηση του όποιου αξιακού συστήματος χρησιμοποιούσε το πολιτικό σύστημα για να λειτουργεί όλες τις τελευταίες δεκαετίες. Και εξηγούμαι.

Ο Γ. Παπανδρέου ουσιαστικά «πέφτει» από Πρωθυπουργός για να υλοποιηθεί τελικά μια συμφωνία την οποία εκείνος πρώτος απ΄όλους στήριξε.

Μάλιστα ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης στο θέμα του νέου Πρωθυπουργού, σαν καλύτερη δυνατή λύση για την υλοποίηση αυτής της συμφωνίας, προκρίθηκε αρχικά ο Λ. Παπαδήμος, ένας άνθρωπος που ανοιχτά είχε διαφωνήσει με το περιεχόμενο της (το περίφημο πλέον «κούρεμα» κατα 50% του Ελληνικού χρέους) και είχε τοποθετηθεί εκ διαμέτρου αντίθετα.

Από την άλλη, ο Α. Σαμάρας δεν συμφωνεί αλλά ψηφίζει, δεν συγκυβερνά αλλά συναποφασίζει, δεν αναλαμβάνει αλλά καθορίζει, δεν θέλει να «πουλά» αλλά θέλει μόνο να «αγοράζει».

Αν αυτό δεν είναι ένα σχήμα τουλάχιστον οξύμωρο (αν όχι παράλογο), τότε δεν ξέρω τί είναι. Αν αυτό δεν είναι η πλήρης αξιακή αποδόμηση και επιβεβαίωση των φόβων όλων μας πως το υπάρχον πολιτικό προσωπικό σε όλο του το φάσμα επιδιώκει την «καρέκλα» ως αυτοσκοπό κι όχι ως θέση κι εργαλείο άσκησης πολιτικής, τότε πάλι δεν ξέρω τί είναι. Η απόλυτη αντίφαση μεταξύ λεγομένων και πράξεων, η απόλυτη σπασμοδικότητα κινήσεων κι ένας ενστικτώδης και αφελής τυχοδιωκτισμός ένθεν κι ένθεν που θέτει σε κίνδυνο την ποιότητα ζωής τόσο της δικής μας γενιάς όσο και των επομένων.

Στρεβλώσεις και παραλογισμοί, προϊόντα ανέντιμων σχέσεων που είχαν οικοδομήσει κράτη με τους πολίτες τους (όπως η δική μας περίπτωση) αλλά και προϊόντα εμμονών και αγκυλώσεων μιας γηραιάς ηπείρου, με γερασμένα αντανακλαστικά. Ακόμα κι αν πρόκειται για τις ωδές ενός δύσκολου τοκετού, φοβάμαι μήπως και έρθει η μέρα που οι εμμονές και οι αγκυλώσεις αυτές θα φέρουν τους Ευρωπαϊκούς λαούς στο απευκταίο σημείο της αμφισβήτησης της ιδεολογικής ηγεμονίας του Ευρώ.

Tότε θα είναι αργά για οποιαδήποτε προειδοποίηση, οποιαδήποτε απειλή, οποιαδήποτε συναίνεση και οποιοδήποτε μέτρο.

Δημοσιεύτηκε στο VetoNews.gr στις 8.11.2011

Advertisements

About Νικόλας Μάστορας Γκουλέμας

Ο Έλικας, στο http://nicosmg.wordpress.com , είναι ένας χώρος έκφρασης, υποκειμενικών πάντα, απόψεων, γνώμεων και ιδεών του Νικόλα Μάστορα Γκουλέμα, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοζάνη ανάμεσα σε μια ομάδα Προσκόπων και σε αυλές σχολείων με μια μπάλα στο χέρι. Τα καλοκαίρια έβαζε βενζίνη στο πρατήριο του πατέρα του μέχρι τα 18 του όπου και έφυγε Θεσσαλονίκη για σπουδές. Μετά από μια 10ετή περιπλάνηση ανάμεσα σε σχολές, πτυχία, θεατρικά εργαστήρια και λογιών λογιών εργασίες, επέστρεψε στην Κοζάνη στην οποία πλέον εργάζεται και κατοικεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s